Bukit Kledang digondol, pihak berkuasa Perak gagal laksana tanggungjawab

Bukit Kledang digondol, pihak berkuasa Perak gagal laksana tanggungjawab

IPOH – 9 FEBRUARI 2019: Aktivis-aktivis daripada Parti Sosialis Malaysia (PSM) membuat aduan polis pada hari ini terhadap Kerajaan Negeri Perak kerana membiarkan pembersihan hampir 10 hektar tanah hutan simpan dan penanaman kelapa sawit di Bukit Kledang Saiong. Aduan polis tersebut dibuat di Ibupejabat Polis Daerah Ipoh. Rombongan PSM diketuai oleh R. Mohanarani, Ahli Jawatankuasa Pusat PSM.

Syarikat MB Inc yang merupakan pemilik untuk sebahagian tanah yang diteroka secara haram di Bukit Kledang, telah mengeluarkan satu kenyataan pada 8 Februari 2019 yang mengatakan bahawa pihak MB Inc tidak tahu tentang pembersihan kawasan hutan yang begitu luas ini dan rancangan pembangunan di situ. Ini telah menimbulkan kerisauan ramai.

“Kami membuat aduan polis ini kerana kami mahu polis menyiasat perkara-perkara ini dan mengambil tindakan tegas terhadap penceroboh tanah hutan yang seluas 10 hektar di Bukit Kledang. Tindakan juga perlu diambil terhadap semua pihak, termasuk pegawai kerajaan dan penguatkuasa, yang cuai dalam melaksanakan tanggungjawab mereka untuk melindungi hutan simpan ataupun bersubahat dalam pencerobohan ini,” begitu katanya R. Mohanarani semasa membuat aduan polis di IPD Ipoh hari ini.

Dalam aduan polis yang dibuat pada hari ini, PSM telah menyeru pada pihak polis supaya menyiasat perkara-perkara berikut:

1. Mengapakah badan-badan penguatkuasa berkaitan dengan tanah, penjagaan bukit dan hutan, serta pihak polis tidak menghentikan dengan serta-merta pencerobohan haram di Bukit Kledang?

Adalah mustahil untuk pihak berkuasa (Jabatan Perhutanan, Pejabat Tanah dan Galian, Pejabat Tanah dan Daerah, dan Ibupejabat Polis Daerah Ipoh) tidak sedar tentang pemusnahan kawasan hutan seluas 10 hektar yang berlaku di depan mata mereka. Lebih-lebih lagi penerokaan tanah tersebut melibatkan sebilangan besar jentera berat. Orang awam pun sudah mula sedar bahawa satu kawasan luas di lereng Bukit Kledang dibersihkan secara tiba-tiba pada hujung bulan Januari tahun ini.

Mengapakah semua jabatan kerajaan ini gagal melaksanakan tanggungjawab mereka dan mengambil tindakan tegas secara serta-merta untuk menghentikan pembersihan tanah yang haram ini?

2. Siapakah individu/pihak yang mencerobohi tanah hutan seluar 10 hektar ini, dan siapakah yang melindunginya?

Pencerobohan secara terang-terang terhadap satu kawasan hutan yang sangat luas, yang dimiliki kerajaan dan syarikat miliknya MB Inc, serta penanaman kelapa sawit tanpa sebarang permit atau lesen, menunjukkan bahawa tindakan ini dilakukan oleh pihak yang merasakan dirinya kebal dan tidak risau tentang tindakan akan diambil terhadapnya.

Polis harus menyiasat siapakah pihak ini, siapakah yang melindunginya dan bagaimana dia berjaya mencerobohi Bukit Kledang secara haram tanpa diambil tindakan oleh pihak penguatkuasa.

3. Mengapakah Kerajaan Negeri Perak tidak berunding dengan rakyat tentang pembangunan di Bukit Kledang?

Kenyataan MB Inc pada 8 Februari 2019 amat merisaukan kerana pegawainya memaklumkan bahawa rancangan MB Inc adalah untuk membangunkan projek “hartanah bercampur” bagi penempatan penduduk di situ. PSM telah terdengar ura-ura yang menyatakan bahawa ada rancangan untuk “hutan perladangan”(plantation forest) dan jumlah keluasan hutan yang akan dibersihkan adalah 24 hektar lebih.

Adakah perlu untuk Bukit Kledang yang merupakan satu aset semulajadi indah dan tempat kegemaran untuk  pendaki bukit serta pelancong dimusnahkan untuk projek perumahan? Rumah untuk siapa? Mengapa tidak menggunakan tanah rata di tempat lain di sekitar Ipoh? Mengapa tidak menggunakan Akta Pengambilan Tanah untuk ambil tanah ladang yang jauh lebih luas untuk melaksanakan projek perumahan?

Pembangunan di lereng bukit boleh menyebabkan kejadian tanah runtuh, terutamanya semasa hujan lebat yang kini menjadi satu kebiasaan. Adakah Menteri Besar Perak, yang juga selaku Pengerusi Jawatakuasa Tanah Negeri Perak dapat menjamin pembangunan di lereng bukit ini tidak akan mengancam nyawa dan keselamatan penduduk-penduduk berhampiran, dan juga pengguna-pengguna Lebuhraya Ipoh-Lumut? Adakah Menteri Besar Perak dapat menjamin bahawa pembersihan hutan untuk projek perumahan tidak akan menyebabkan hakisan tanah, pemendapan sungai dan banjir besar di kawasan perumahan berhampiran dan juga di kawasan hilir sungai? Apakah keputusan kajian impak alam sekitar (EIA) terhadap skim pembangunan ini?

KDN sekat hak pengawal keselamatan untuk berhimpun – sesuatu yang tidak masuk akal

KDN sekat hak pengawal keselamatan untuk berhimpun – sesuatu yang tidak masuk akal

 

Kementerian Dalam Negeri (KDN) cuba menyekat hak pekerja untuk berhimpun dan menyuarakan tuntutan mereka dengan cara mengeluarkan surat peringatan kepada pihak majikan supaya tidak membenarkan pekerja berhimpun.

KDN telah mengeluarkan sepucuk surat kepada Persatuan Perkhidmatan Kawalan Keselamatan Malaysia (PPKKM) (dalam surat ditulis sebagai Persatuan Industri Kawalan Keselamatan) pada 30 Januari 2019 dengan tajuk “Peringatan kepada syarikat kawalan keselamatan untuk tidak membenarkan pengawal keselamatan daripada mengikuti perhimpunan jaminan kerja tetap untuk pekerja kontrak kerajaan sekolah pada 31 Januari 2019, jam 10.30 pagi di Kementerian Malaysia, Putrajaya”.

Dalam surat tersebut, KDN “menasihati semua syarikat kawalan keselamatan supaya tidak membenarkan pengawal keselamatan masing-masing daripada terlibat dengan perhimpunan tersebut. Semua syarikat pembekal perkhidmatan kepada kerajaan mempunyai obligasi untuk memastikan pengawal keselamatan yang dilantik berkelakuan baik, bertatatertib, mematuhi peraturan-peraturan dan tidak melakukan perbuatan-perbuatan buruk, salah laku atau menyalahi undang-undang semasa tempoh perjanjian perkhidmatan”. KDN juga mengatakan bahawa Kementerian Pendidikan memaklumkan kepada KDN tentang perhimpunan tersebut.

Walaupun KDN menggunakan perkataan “menasihati” dalam surat, namun amat jelasnya tujuan surat ini bersifat intimidasi dan memberi amaran kepada syarikat kawalan keselamatan supaya menghalang pekerja-pekerja mereka terlibat dalam aksi perhimpunan berkenaan. KDN merupakan badan kerajaan yang mengeluarkan lesen kepada kesemua syarikat kawalan keselamatan yang mengganggotai PPKKM.

Surat “peringatan” sebegini juga menakut-takutkan pekerja yang hanya ingin mengemukakan tuntutan mereka kepada pihak kerajaan.

Kenapa pengawal keselamatan yang menghadapi masalah ketidakjaminan kerja tidak boleh berhimpun untuk menyuarakan tuntutan mereka supaya hak asasi mereka dilindungi? Adakah berhimpun secara aman untuk menyuarakan tuntutan kepada pihak berkuasa itu sesuatu yang menyalahi undang-undang? Bukankah Perkara 10 dalam Perlembagaan Persekutuan telah jelas termaktub bahawa “semua warganegara berhak  untuk  berhimpun  secara aman  dan  tanpa  senjata”?

Adakah tindakan seseorang warganegara menggunakan hak demokratik untuk berhimpun secara aman itu sesuatu salah laku atau kelakuan yang tidak baik bagi KDN?

Aksi di hadapan Kementerian Pendidikan yang diadakan oleh Jaringan Pekerja Kontrak Kerajaan pada 31 Januari 2019, bertujuan untuk membawa tuntutan pekerja kontrak kerajaan sekolah berkenaan dengan jaminan kerja tetap kepada perhatian pihak Kementerian Pendidikan yang menyumberkan luar perkhidmatan sokongan (seperti kawalan keselamatan dan pembersihan) kepada kontraktor swasta.

Pekerja-pekerja pembersihan dan kawalan keselamatan di sekolah-sekolah kerajaan menghadapi masalah besar baru-baru ini apabila kontrak lama digantikan dengan kontrak baru. Ramai pekerja pembersihan di sekolah kerajaan diberhentikan kerja apabila kontraktor baru mengambailalih. Nampaknya Kementerian Pendidikan telah membuat keputusan untuk mengurangkan jumlah pekerja dan mengakbatkan sebilangan besar pekerja tidak diupah semula oleh kontraktor baru. Pekerja-pekerja ini hilang kerja secara tiba-tiba, tanpa sebarang notis dan tidak diberi pampasan, kerana mereka merupakan pekerja kontrak yang tidak mempunyai jaminan kerja. Oleh yang demikian, pekerja-pekerja yang tidak dijamin kerja mereka terpaksa membawa isu ini kepada perhatian Kementerian Pendidikan.

Penyerahan memorandum kepada Kementerian Pendidikan memang berlangsung secara aman dan lancar, dengan pegawai Kementerian Pendidikan bersedia untuk membincangkan isu ini. Jadi, adalah tidak masuk akal untuk KDN mengeluarkan surat “peringatan” yang menakut-takutkan pekerja supaya tidak hadir dalam aksi ini.

Tindakan KDN mengeluarkan surat “peringatan” kepada PPKKM yang bertujuan untuk mengintimidasi dan menghalang pengawal-pengawal keselamatan daripada membawa isu berkaitan dengan jaminan kerja mereka kepada perhatian Kementerian Pendidikan, adalah sesuatu yang tidak patut berlaku. Tindakan sebegini bukan sahaja mencabuli hak asasi rakyat untuk menyampaikan keluhan dan tuntutan mereka kepada pihak berkuasa, tetapi juga menunjukkan kegagalan pihak KDN dalam memahami kemelut yang dihadapi oleh pengawal-pengawal keselamatan di Malaysia, khususnya mereka yang berkhidmat di premis-premis kerajaan seperti sekolah.

Patutkah PSM bertanding dalam PRK DUN Semenyih?

Patutkah PSM bertanding dalam PRK DUN Semenyih?

31408394_1090140774478512_2346745679285583872_n.jpg

Kita akan menyambut pilihanraya kecil (PRK) yang ke-6 selepas PRU-14 pada 2 Mac 2019 di kawasan DUN Semenyih.

Kerusi DUN Semenyih di Selangor telah dikosongkan selepas penyandang jawatan Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) untuk kawasan tersebut, Bakhtiar Mohd Nor, meninggal dunia pada 11 Januari 2019. Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) telah mengumumkan bahawa hari penamaan calon untuk PRK DUN Semenyih terletak pada 16 Februari 2019 dan hari mengundi jatuh pada 2 Mac 2019. Tempoh kempen PRK Semenyih ialah selama 2 minggu.

PRK Semenyih juga merupakan PRK yang keempat untuk kawasan DUN di Selangor.

Bolehkah PSM meraih lebih banyak undi?

Parti Sosialis Malaysia (PSM) pernah bertanding di kawasan DUN Semenyih dalam 3 Pilihanraya Umum (PRU) yang lalu, iaitu pada tahun 2008, 2013 dan 2018. Maka sekarang menjadi tanda soal untuk ramai orang bahawa sama ada PSM akan mengambil bahagian dalam PRK Semenyih yang akan datang ini atau tidak.

Dalam 3 PRU yang lepas, PSM telah meletakkan S. Arutchelvan sebagai calon di kawasan DUN Semenyih. Dalam PRU-12 pada tahun 2008, PSM yang meminjam logo PKR pada masa itu meraih sebanyak 10,448 undi, kalah kepada calon BN dalam pertembungan satu lawan satu; dalam PRU-13 pada tahun 2013, PSM meraih undi sebanyak 5,568 menjadikannya berada di tempat ketiga dalam pertembungan tiga penjuru yang akhirnya dimenangi oleh calon BN; manakala dalam PRU-14 pada tahun 2018, PSM hanya meraih undi sebanyak 1,293 menjadikannya berada di tempat keempat dan hilang deposit dalam pertembungan empat penjuru yang akhirnya dimenangi oleh calon Pakatan Harapan.

Jika PSM meletakkan calon untuk bertanding dalam PRK Semenyih, adalah menjadi cabaran utama untuk meraih lebih undi berbanding PRU sebelum ini. Dalam situasi pertembungan antara dua gergasi politik utama, iaitu Pakatan Harapan dan UMNO-BN, memang sukar untuk parti ketiga seperti PSM untuk meraih undi kerana kebanyakan pengundi hanya melihat salah satu daripada dua gergasi politik utama sebagai pilihan mereka untuk pemenang, walaupun mereka tidak semestinya menyokong sepenuhnya pilihan mereka dalam kertas undi.

PRK Semenyih sudah pasti akan menyaksikan pertembungan antara calon Pakatan Harapan dengan calon UMNO-BN, dengan Parti PAS telah mengumumkan bahawa ia akan memberi laluan kepada UMNO-BN. Ini bermakna akan wujudnya pertembungan 3 penjuru jika PSM bertanding.

Mungkin bagi ramai penyokong PSM, peluang untuk PSM muncul sebagai pemenang dalam PRK Semenyih sekiranya bertanding adalah amat tipis. Yang menjadi persoalan adalah sama ada PSM mampu meraih lebih banyak undi dan mengelakkan dirinya daripada hilang deposit seperti yang berlaku dalam PRU-14 atau tidak.

Ada orang berhujah bahawa PSM tidak patut bertanding kerana sudah tahu sejak awal lagi bahawa PSM akan kalah teruk dalam PRK. Tidak payah membazir tenaga untuk usaha yang tidak membuahkan hasil, kata mereka. Namun, kita juga tahu bahawa pasukan bola sepak kebangsaan Malaysia amat sukar sekali untuk memenangi Piala Dunia (dengan kemungkinannya hampir sifar!), adakah kita akan suruh pasukan bola sepak kebangsaan kita untuk tidak bertanding dalam pusingan kelayakan Piala Dunia?

Keputusan PRK Semenyih tidak akan mempengaruhi imbangan kuasa dalam DUN Selangor

Di bawah sistem pengundian yang sedia ada, iaitu “undian pemenang undi terbanyak” (first-past-the-post), sememangnya lebih menjurus kepada sistem dua-parti atau dua-gabungan dalam proses pengundian, dan amat sukar untuk kemenangan parti politik yang tidak bergabung dengan mana-mana satu daripada dua gergasi politik. Seringkali parti politik kecil atau calon bebas yang bertanding dalam PRU atau PRK dituduh sebagai “pengacau” atau “pemecah undi”, kerana salah satu pihak daripada dua gergasi politik utama akan mendapat kelebihan dengan wujudnya fenomena “undi berpecah”.

Hujah “undi berpecah” memang akan dapat sokongan daripada pengundi, khususnya dalam situasi persaingan yang sengit antara dua pihak gergasi politik utama dan melibatkan kemungkinan peralihan kuasa dari satu pihak ke satu pihak yang lain.

Persaingan dalam PRK DUN Semenyih dijangkakan akan sengit, kerana perbezaan undi kepada Pakatan Harapan dengan undi kepada calon-calon bukan Pakatan Harapan dalam PRU-14 hanyalah 705 undi. Jika PSM mengambil bahagian dalam PRK Semenyih, dan berjaya meraih jumlah undi yang signifikan, sudah pastinya akan mempengaruhi keputusan akhir PRK.

300px-Selangor_DUN_map.svg.png

Akan tetapi, keputusan PRK Semenyih tidak akan sama sekali mempengaruhi imbangan kuasa mengikut pengagihan kerusi dalam DUN Selangor pada masa sekarang. Pada ketika ini, daripada kesemua 56 kerusi dalam DUN Selangor, dengan kerusi Semenyih dikosongkan, Pakatan Harapan sudahpun menguasai sebanyak 50 kerusi. Ini bersamaan dengan hampir 90% daripada jumlah kerusi DUN Selangor!

Oleh yang demikian, jika PSM bertanding dan menyebabkan Pakatan Harapan hilang kerusi Semenyih dalam PRK kali ini pun, kekuasaan Pakatan Harapan di negeri Selangor masih amat kukuh dengan penguasaan kerusi yang begitu banyak dalam DUN Selangor.

Apa yang menjadi pertaruhan dalam PRK Semenyih akan datang ini, sepatutnya adalah apakah jenis wakil rakyat yang hendak kita hantar ke dalam DUN Selangor. Adakah kita mahu terus pilih wakil rakyat yang berkemungkinan besar hanya menjadi pak turut kepada pihak kerajaan yang amat kukuh kekuasaannya, atau memilih seorang wakil rakyat yang mampu membawa ke depan idea-idea untuk memperbaiki kehidupan rakyat marhaen di samping melakukan semak-dan-imbang yang sebenar terhadap mereka yang berkuasa? Memang kita tidak boleh mengharapkan parti pembangkang utama sekarang, iaitu UMNO-BN, untuk melakukan semak-dan-imbang yang berkesan kerana parti itu sendiri masih belum memutuskan dirinya dengan warisan politik kotornya dan masih mempermainkan politik perkauman.

Jadi, bukankah PRK seperti di Semenyih yang keputusannya tidak akan mempengaruhi imbangan kuasa pentadbiran ini menjadi satu peluang keemasan untuk kita menawarkan calon alternatif yang membawa idea-idea politik yang berbeza daripada gergasi politik utama yang ada sekarang ini?

Sampai bila pengundi masih dipaksa untuk memilih antara yang bukan pilihan?

Baru-baru ini, ada seorang penganalisis politik berpendapat bahawa PSM tidak wajar meletakkan calon dalam PRK DUN Semenyih kerana masyarakat tidak memahami ideologi sosialisme yang dibawa PSM dan lebih terdedah kepada idea konservatisme dan pertengahan.

Masyarakat kita selama ini dikongkong oleh idea politik konservatisme yang bertujuan untuk mengekalkan status quo pemerintahan kelas yang menindas rakyat bawahan, manakala politik berhaluan pertengahan yang ditawarkan oleh sesetengah politikus untuk meraih sokongan golongan kelas menengah di kawasan bandar masih berkisar pada mengekalkan sistem kapitalis yang berlandaskan keuntungan korporat besar hasil daripada pemerasan terhadap rakyat bawahan. Ini telah mewujudkan situasi di mana pengundi sebenarnya tiada pilihan lain selain dua jenis aliran politik pro-kapitalis yang tidak berpihak kepada rakyat biasa. Ideologi Sosialisme yang dibawa oleh PSM adalah politik alternatif yang mencabar dominasi kedua-dua aliran pemikiran politik pro-kapitalis ini.

Jika masyarakat umum tidak memahami sosialisme, maka adalah menjadi tanggungjawab parti berhaluan kiri seperti PSM untuk menyebarkan idea-idea politik yang bersifat pembebasan ini. Penglibatan dalam proses pilihanraya merupakan salah satu cara atau peluang untuk menyebarkan idea-idea politik progresif dan mendidik rakyat tentang kewujudan idea-idea politik alternatif selain idea-idea politik kelas pemerintah yang mendominasi minda masyarakat selama ini.

Patutkah PSM menampilkan wajah baru dalam PRK?

Calon PSM untuk kawasan DUN Semenyih dalam 3 PRU yang lepas ialah S. Arutchelvan, seorang aktivis sosial yang sudah lama terlibat dalam perjuangan masyarakat dan juga lama berkhidmat untuk rakyat di kawasan setempat. Jika PSM bertanding dalam PRK DUN Semenyih, memang Arutchelvan akan menjadi calon pilihan bagi ramai penyokong PSM.

Namun, PSM tidak kekurangan pilihan calon untuk kawasan DUN Semenyih. Maka, tertimbul juga persoalan sama ada patut PSM meletakkan wajah baru ataupun calon muda dalam PRK DUN Semenyih jika hendak bertanding. Meletakkan calon muda PSM dalam PRK akan memberi penampilan muda untuk PSM, menawarkan nafas politik yang segar kepada pengundi dan membantu PSM dalam mendekati golongan muda pada masa akan datang. Ini memang sesuatu yang patut dipertimbangkan.

Walau bagaimanapun, PSM masih belum mengambil keputusan muktamad tentang PRK DUN Semenyih. PSM mempunyai mekanisme demokrasi dalaman parti dalam memutuskan penglibatan dalam pilihanraya dan penentuan calon pilihanraya. Ahli-ahli PSM dan penyokong-penyokong PSM akan berbincang secara demokratik dan mendalam sebelum mengambil keputusan. Sementara itu, pandangan dan cadangan daripada orang ramai juga amat dialu-alukan untuk membantu PSM dalam membuat keputusan.

Oxfam: Jurang kekayaan dunia semakin melebar

Oxfam: Jurang kekayaan dunia semakin melebar

Unequal-Scenes2.png

Pemusatan kekayaan dalam tangan golongan mahakaya semakin serius dengan 26 orang hartawan terkaya di dunia memiliki aset sebanyak yang dimiliki oleh 50% rakyat termiskin di dunia (iaitu bersamaan dengan 3.8 bilion orang). Inilah fakta yang didedahkan oleh Oxfam, sebuah badan amal yang memfokus pada bantuan dan pembangunan antarabangsa, dalam laporan tahunannya tentang pengagihan kekayaan dunia yang diterbitkan bersempena dengan persidangan Forum Ekonomi Dunia yang diadakan di Davos setiap tahun.

Menurut Oxfam, tahun 2018 merupakan satu tahun di mana yang kaya menjadi semakin kaya dan yang miskin pula semakin miskin.

“Ekonomi kita sudah rosak, dengan ratusan juta rakyat hidup dalam kemiskinan yang melampau sementara ganjaran yang lumayan pergi kepada mereka yang berada di lapisan paling atas. Bilangan hartawan dengan harta berbilion-bilion telah berganda sejak krisis kewangan dan kekayaan mereka telah bertumbuh dengan kadar USD 2.5 bilion sehari, tetapi golongan mahakaya dan korporat sedang membayar kadar cukai yang lebih rendah berbanding beberapa dekad lalu.” Begitulah yang tertulis dalam laporan Oxfam tahun ini yang berjudul “Kebaikan Awam atau Kekayaan Swasta?” (Public Good or Private Wealth?).

Walaupun dunia dilanda krisis kewangan pada 10 tahun dahulu, tetapi golongan teratas yang mahakaya nampaknya tidak menerima kesan buruk daripadanya, sebaliknya menjadi semakin kaya sementara golongan miskin pula yang paling terasa kesannya. Kekayaan golongan hartawan dengan harta melebihi sebilion telah meningkat sebanyak USD 900 bilion pada tahun lepas sahaja, bersamaan dengan pertumbunan USD 2.5 bilion sehari; sementara itu, kekayaan untuk separuh penduduk dunia yang termiskin, iaitu 3.8 bilion orang, telah menurun sebanyak 11% pada satu tahun yang lalu.

Poor-and-ruch-1.jpg

Golongan hartawan dengan harta berbilion-bilion dollar sekarang ini memiliki kekayaan yang paling banyak berbanding sebelum ini. Antara tahun 2017 hingga 2018, setiap dua hari akan munculnya seorang hartawan dengan harta melebihi USD 1 bilion (billionaire) yang baru. Namun, penambahan bilangan hartawan ini tidak mendatangkan berita baik kepada golongan bawahan yang terus terperangkap dalam kehidupan yang semakin susah.

Orang yang terkaya di dunia, Jeff Bezos, pemilik syarikat Amazon, telah menyaksikan kekayaannya meningkat kepada USD 112 bilion. 1% daripada kekayaan Jeff Bezos bersamaan dengan dengan belanjawan kesihatan untuk negara Ethiopia yang mempunyai seramai 105 juta orang penduduk.

Pada ketika kekayaan golongan teratas semakin bertimbunan tinggi, 3.4 bilion orang di dunia ini (hampir separuh daripada jumlah penduduk dunia) hidup dengan pendapatan kurang daripada USD 5.50 (≈ RM22.60) sehari.

Dari segi ketidakadilan gender, golongan lelaki memiliki 50% lebih daripada jumlah kekayaan berbanding wanita. Jika semua kerja penjagaan yang tidak dibayar yang dilakukan oleh wanita seluruh dunia dilakukan oleh sebuah syarikat, ia akan menjana pendapatan tahunan sebanyak USD 10 trilion, iaitu 43 kali ganda apa yang diperoleh syarikat Apple.

Pada ketika golongan terkaya terus menikmati pengumpulan harta mereka yang begitu hebat, mereka ini dan korporat yang dimiliki mereka juga sedang menikmati kadar cukai yang paling rendah dalam beberapa dekad kebelakangan ini. Kekayaan golongan terkaya memang kurang dicukai, dengan hanya 4 sen daripada setiap dollar pendapatan cukai datang daripada cukai ke atas kekayaan. Di negara kaya, kadar purata cukai pendapatan perseorangan teratas telah menurun daripada 62% pada tahun 1970 kepada 38% pada tahun 2013; sementara di negara-negara sedang membangun, kadar purata cukai pendapatan hanyalah 28%. Di sesetengah negara seperti Brazil dan UK, golongan 10% termiskin sekarang ini sedang membayar bahagian pendapatan yang lebih tinggi dalam cukai berbanding golongan 10% terkaya.

Golongan mahakaya sedang menyembunyi sebanyak USD 7.6 trilion kekayaan mereka daripada pihak berkuasa percukaian. Syarikat korporat turut menyembunyi bahagian keuntungan yang besar di tempat berlindung cukai. Tindakan penyembunyian kekayaan oleh golongan mahakaya dan syarikat korporat telah menafikan pendapatan sebanyak USD 170 bilion setiap tahun untuk negara-negara sedang membangun.

Laporan Oxfam menyatakan bahawa dengan hanya mengenakan golongan 1% terkaya untuk membayar 0.5% cukai tambahan terhadap kekayaan mereka, akan dapat menjana dana yang mencukupi untuk membiayai pendidikan untuk kesemua 262 juta orang kanak-kanak yang tidak bersekolah pada masa ini dan membekalkan perkhidmatan kesihatan yang dapat menyelamatkan nyawa 3.3 juta orang!

Ketidaksamarataan yang wujud akibat pengagihan kekayaan yang tidak adil, telah menyumbang kepada perkembangan politik yang semakin diracuni oleh golongan berhaluan kanan lampau, seperti yang dapat kita lihat di Amerika Syairkat, Brazil, Eropah dan Filipina. Jurang antara yang kaya dengan yang miskin yang semakin melebar sedang membantu dalam menjana politik bersifat autoritarianisme yang menyekat kebebasan bersuara dan demokrasi. Pemimpin-pemimpin politik yang berfahaman kanan khususnya lebih suka mengapi-apikan sentimen yang membenci imigran, rasis, nasionalis sempit, anti-wanita dan memalukan golongan miskin untuk meraih sokongan, bukannya berusaha untuk menutupi jurang antara yang kaya dengan yang miskin. Masyarakat yang tidak samarata melahirkan rakyat yang lebih tertekan, kurang bahagian dan mempunyai tahap penyakit mental yang lebih tinggi.

howefight.png

“Kita perlu mentransformasi ekonomi kita untuk menyampaikan kesihatan universal, pendidikan dan perkhidmatan awam yang lain. Untuk menjadikan ini berkemungkinan, orang terkaya dan korporat perlu membayar secara saksama bahagian cukai mereka. Ini akan membawa kepada pengurangan dramatic dalam jurang antara yang kaya dengan yang miskin dan antara wanita dengan lelaki,” begitulah saranan daripada Oxfam.

Oxfam menyeru pada kerajaan-kerajaan di seluruh dunia untuk menetapkan sasaran konkrit mengikut jadual masa dan pelan tindakan untuk mengurangkan ketidaksamarataan. Perancangan ini perlu merangkumi tindakan dalam 3 bidang berikut:

  1. Membekalkan penjagaan kesihatan universal, pendidikan dan perkhidmatan awam lain yang percuma. Berhenti menyokong penswastaan perkhidmatan awam. Memberikan pencen, bantuan kepada kanak-kanak dan perlindungan sosial yang lain untuk semua. Merekabentuk semua perkhidmatan untuk memastikan dapat juga memanfaatkan wanita dan kanak-kanak perempuan.
  1. Melapangkan lebih masa untuk wanita dengan mengurangkan berjuta-juta jam tidak dibayar yang dihabiskan mereka untuk menjaga keluarga dan rumah tangga mereka. Biarkan mereka yang menjalankan kerja penting ini untuk bersuara dalam keputusan belanjawan dan menjadikan “meluangkan masa wanita” sebagai objektif utama belanjawan kerajaan. Melabur dalam perkhidmatan awam termasuk air, elektrik dan penjagaan kanak-kanak yang mengurangkan masa yang diperlukan untuk melakukan kerja tidak dibayar ini. Merekabentuk semua perkhidmatan awam supaya memanfaatkan mereka yang hanya mempunyai sedikit masa lapang.
  1. Hentikan percukaian yang rendah untuk individu dan korporat yang kaya-raya. Kenakan cukai ke atas kekayaan dan modal pada tahap yang lebih adil. Hentikan perlumbaan ke bawah untuk cukai pendapatan dan cukai korporat. Hapuskan pengecualian dan pengelakan cukai oleh korporat dan golongan mahakaya. Setuju dengan set peraturan global dan institusi yang baru untuk merekabentuk semula sistem cukai supaya menjadikannya lebih adil, dengan negara-negara sedang membangun mempunyai perwakilan yang samarata dalam meja rundingan.
Need to define Malay poverty in a more enlightened way

Need to define Malay poverty in a more enlightened way

(News excerpt from Malaysiakini. News link)


COMMENT | The PSM is disappointed though not too surprised by our prime minister’s statements as reported in The Star. Dr Mahathir Mohamad identifies poverty as a “Malay” problem and does not seem to appreciate that there is significant socio-economic differentiation within the Malay community. This approach to handling poverty led the BN to make two major mistakes over the past 60 years.

Firstly, the BN became blind to non-Malay poverty, and this has generated much resentment in the poor among the Indians and Chinese who should have been included in the affirmative actions implemented for the Malay poor. We would now be a much more integrated and harmonious nation had this been done.

The second major mistake, the failure to recognise class differentiation within the Malay community, led to preferential treatment for Malay businesspersons which in some sectors led to serious problems for the B40 (about 75 percent of whom are Malays).

One good example is the excessive provision of permits to Malay-owned labour-importing agencies which led to the flooding of the labour market by foreign workers (currently five to six million) and the depression of the wage floor for Malaysians in the B40.

Many businesspersons and politicians became rich as RM10,000 could be squeezed from each foreign worker imported into Malaysia. But Malays and other Malaysians in the B40 have been left facing under-employment and a labour market where they have little bargaining power.

Another example is the awarding of cleaning and security contracts in schools, government hospitals and in other government buildings to private Malay contractors.

This has condemned more than 150,000 contract workers, largely Malays and Indians, to a life of insecure employment (as contracts require to be renewed every three years), low wages and minimal social protection (no pension, no housing loan, no IJN cover, no retrenchment benefits if not re-employed at end of contract, etc). An effort to inculcate Malay entrepreneurs has had a very adverse effect on the workers employed by these entrepreneurs.

The Pakatan Harapan government must learn from this mistake and avoid using the emotional argument about Malay poverty as the excuse to reward T20 (top 20 percent) Malay individuals with contracts, share allocations and privatisation deals.

Class differentiation within the Malay community must be recognised explicitly and each proposal to improve the economic status of Malays should be analysed for its differing effects on the different social strata within the Malay community.

A good example is Mahathir’s (photo) stated intention to privatise successful GLCs to Malay individuals so that equity ownership is more racially balanced. How would this be of benefit to the B40 Malay?

 

If the successful GLC remained under government control, the profits derived from it could be used to fund affirmative action programs for B40 families. Also, as an example, the government could request these GLCs to pioneer childcare provision and implement a higher than minimum wage for its lowest level of employees.

But once it sells them off at bargain rates to Malay individuals, the government will lose control over these GLCs. So whose interests are being served by this privatisation exercise? These are questions that should be raised and debated by the other leaders of Harapan if we wish to avoid policies that favour the Malay elite but adversely affect the Malay B40.

 

Many more Malays graduates now

However, the PSM agrees that there is a need for ethnically targeted government intervention in the SME sector which still remains the domain of non-Malays. There are many entry barriers in the form of knowledge, technology, sources of components and markets, and Malay businesspersons face difficulty in establishing themselves in this sector.

The government could help in terms of credit, training and the provision of markets through vendor programs implemented by the GLCs (another reason for keeping GLCs under government control) and government agencies including the ministries.

But this assistance should come with strict conditions – that it is given to develop capacity in Malay businesspersons and will be withdrawn if misused to generate “rental” income through Ali-Baba deals.

Looking objectively at the past 60 years, we haven’t done too badly as a nation. We have to admit that BN policies have taken us some way along the road towards a more racially balanced society. There are now many more Malays who are graduates, professionals and in the M40 as compared to when we achieved independence.

And we are a lot more stable as a society as a result of that. Our rural areas are now better served with roads, schools, water supply and health care facilities, though a lot of work still needs to be done in Sabah and Sarawak. There has been progress, and we should acknowledge it.

If Harapan wants to move us further along the road towards a society where economic status and race are not linked, it has to revamp approaches to make sure that all Malaysians in the B40 are recipients of affirmative action, that programs to help the T20 Malays do not disadvantage the B40, that effective programs are implemented to build the capacity of Malay SMEs, that there is a better ethnic balance within the civil service and that neoliberal thinking does not obstruct the creation of a comprehensive welfare net for all Malaysians.

And it is the duty of all of us to find out about the economic problems being faced by the poor from ethnic communities other than our own and advocate for a resolution of their problems.

We all need to think as Malaysians if we wish Malaysia to move forward as a harmonious nation.


DR JEYAKUMAR DEVARAJ is PSM central committee member and former Sungai Siput MP.

How FAMA Can Help Rubber Tappers In Difficult Times.

How FAMA Can Help Rubber Tappers In Difficult Times.

(News excerpt from Free Malaysia Today. Article by Minderjeet Kaur. News link)

PETALING JAYA: The Federal Agricultural Marketing Authority (Fama) can play a role in helping rubber tappers who are going through rough times due to low prices of rubber, says a Parti Sosialis Malaysia leader.

Dr Michael Jeyakumar Devaraj said rubber tappers should be encouraged to rear cattle and goats and plant fruit trees, and Fama could then buy the milk, mutton and fruits under a forward contract with tappers.

“Fama can enter into a contract with rubber tappers to buy certain amount of fruits at a specific rate in the future,” he told FMT.

He said Fama can also gauge the market and advise them accordingly.

                                                                                 (Picture courtesy of Bernama)

“If Fama feels there are too many rambutans, then they can ask the smallholders to plant mangosteen, for instance.”

These products could then be processed, dried, turned into syrup or juice and marketed worldwide, he said.

But for this to happen, Jeyakumar said Fama needed an effective marketing team to sell the products globally.

Fama could also buy diary milk and mutton from them, he said, adding that only 15% of milk and 20% of mutton was produced locally.

“This way we increase the local production while helping our rubber tappers,” he added.

There were about 200,000 to 300,000 rubber tappers with 3 to 5 acres of rubber trees, he said, adding that some of them earned only about RM1,000 a month.

He said some tappers were keen on planting fruit trees to earn a side income.

Some had tried, as previously suggested by the government, to plant langsat or duku.

“But these fruits are seasonal fruits and produce yield at the same time, causing fruits to go bad without proper buyers,” he said.

With a “forward contract”, the tappers would know that a certain amount of their yield could be sold to Fama. This way they could also plan their future yields, he said.

 

Socialism 2018

Socialism 2018

Forum Sosialisme 2018 anjuran Parti Sosialis Malaysia (PSM) telah berlangsung dengan meriahnya pada 7-9 Disember lalu di Kuala Lumpur, dengan perbincangan yang bersemangat tentang isu-isu penting yang berkaitan dengan usaha membina rakyat dari bawah dan menangani ancaman sistem kapitalis yang berterusan dan memperjuangkan masyarakat masa depan yang lebih adil serta demokratik.

Forum Sosialisme merupakan program tahunan yang diadakan sejak tahun 2005. Forum Sosialisme tahun ini merupakan forum antarabangsa yang menghimpunkan aktivis dari dalam dan luar negara untuk membincangkan beberapa topik penting pada masa kini. Tema untuk Forum Sosialisme 2018 ialah “Keperluan Rakyat Bukan Ketamakan Korporat” (People’s Need Not Corporate Greed).

Antara aktivis kiri dari luar negara yang dijemput untuk berkongsi pandangan mereka dalam Forum Sosialisme 2018, termasuk:

  • Sue Bolton dari Australia, aktivis Socialist Alliance, ahli majlis untuk bandar Moreland (sebahagian daripada kawasan Metropolitan Melbourne).
  • Pablo Bustinduy dari Sepanyol, Ketua Sekretariat Antarabangsa untuk Podemos, wakil rakyat dalam Kongres Perwakilan Sepanyol untuk kawasan Madrid.
  • Marco Fernandes dari Brazil, anggota Gerakan Pekerja Tanpa Tanah (MST), anggota Sekretariat Antarabangsa untuk Perhimpunan Rakyat Antarabangsa.
  • Kavita Krishnan dari India, ahli Biro Politik untuk Parti Komunis India (Marxis-Leninis) Pembebasan, Setiausaha untuk Persatuan Wanita Progresif Seluruh India (AIPWA).
  • Cem Sey dari Jerman, anggota Bahagian Dasar Antarabangsa untuk parti Die Linke.
  • Prabir Purkayastha dari India, anggota Parti Komunis India (Marxis), aktivis bidang sains dan pengasas Forum Sains Delhi.

Upacara pembukaan Forum Sosialisme 2018 telah dimeriahkan dengan persembahan lagu yang menarik daripada TingTongKetz, Wolf, Ayam Hitam dan Shh… Diam!, di samping ucapan yang bersemangat daripada tetamu jemputan dan juga pemimpin PSM.

20181207_221522

Kesan kapitalisme global

Dalam sesi yang membincangkan topik “Trump dan Susunan Dunia Baru”, Dr. Jeyakumar Devaraj, Ahli Jawatankuasa PSM, mengatakan bahawa zaman pasca Perang Dingin telah menyaksikan syarikat multinasional (MNC) bebas untuk memindahkan pengeluaran ke negara yang menawarkan gaji rendah, malah juga mendesak institusi kewangan antarabangsa dan negara-negara maju untuk mengubah peraturan mengenai pelaburan, pengaliran modal serta monopoli terhadap teknologi. Pemindahan keluar pekerjaan dari negara maju menyebabkan pekerja-pekerja di negara berkenaan kehilangan kerja dan kesatuan sekerja dilemahkan, tambahan pula dengan tindakan kerajaan mengurangkan cukai korporat dan memotong peruntukan untuk sistem negara kebajikan, rakyat biasa di negara maju semakin gusar dan mengalihkan sokongan mereka kepada golongan kanan seperti Trump yang mempermainkan sentimen perkauman dan xenofobia untuk meraih sokongan.

Dalam sesi yang bertajuk “Imigrasi, satu krisis global?”, para ahli panel telah mengupas bagaimana sistem kapitalis global mengeksloitasi pekerja migran. Adrian Pereira daripada North South Initiative mengatakan bahawa sistem kapitalis global telah mewujudkan superstruktur eksploitasi yang bertujuan untuk memaksimumkan keuntungan melalui rantai pembekalan buruh sedunia. Adrian telah mengemukakan 3 cadangan untuk mengatasi masalah yang dihadapi pekerja migran: 1.mengorganisasi semua pekerja secara bersama, tanpa mengira pekerja tempatan, migran atau pelarian, dan semua migran dilayan secara samarata; 2. Melitarpendekkan sistem kapitalis dengan membina gerakan pengguna yang kuat; 3. Membangunkan model ekonomi politik alternatif yang berbeza daripada sistem kapitalis.

Sue Bolton daripada Sosialist Alliance Australia berkongsi tentang situasi di Australia di mana negera tersebut mempunyai sejarah rasisme yang berpanjangan, dan wujudkan banyak pencabulan hak terhadap pelarian atau pencari suaka. Pelarian yang hidup di Australia menghadapi pelbagai masalah seperti dinafikan hak untuk mendapat pendidikan dan kerja, pendapatan yang rendah, penindasan di tempat kerja dan dasar kerajaan Australia yang menutup pintunya untuk orang pelarian yang datang menggunakan bot.

Cem Sey daripada Die linke berkongsi tentang perdebatan yang berlaku dalam partinya berkenaan dengan isu pelarian. Die Linke mendukung dasar sempadan terbuka untuk pelarian.

20181208_092604

Cabaran untuk kiri sedunia

Dalam sesi yang membincangkan “Cabaran kepada golongan kiri antarabangsa, kejayaan dan kegagalan”, Prabir Purkayastha daripada CPI(M) India menerangkan tentang monopoli digital dalam era perkembangan teknologi yang hebat pada hari ini. Monopoli digital memerah surplus daripada informasi yang wujud di dunia maya. Bentuk ekonomi kapitalis terbaru wujud dalam bentuk kapitalisme pengawasan, ekonomi gig dan syarikat korporat menjadi orang tengah antara mereka yang menghasilkan surplus dengan pelanggan. Teknologi sebagai pedang bermata dua boleh mencipta kekayaan untuk semua ataupun hanya mewujudkan golongan mahakaya, maka golongan kiri pada abad ke-21 perlu menyesuaikan diri dengan bentuk perjuangan dan medan perjuangan yang baru.

“Sains dan teknologi, ataupun kuasa-kuasa produktif tidak akan membina sosialisme secara automatic. Namun, tiadanya masyarakat sosialis dapat dibina tanpa sains dan teknologi. Ini adalah cabaran di depan gerakan kelas pekerja hari ini,” ujar Prabir.

Marco Fernandes daripada MST Brazil mengatakan bahawa kemunculan rejim pelampau kanan di banyak tempat seluruh dunia berkait rapat dengan perkembangan ekonomi neoliberal. Marco juga berkongsi tentang bagaimana golongan pelampau kanan di Brazil dan India menggunakan taktik seperti penyebaran berita palsu untuk mempengaruhi kecenderungan politik rakyat biasa.

Pablo Bustinduy daripada Podemos Sepanyol pula berkongsi tentang bagaimana krisis ekonomi di Sepanyol yang membawa kepada kewujudan peluang untuk perubahan sosial. Podemos ditubuhkan oleh kumpulan anak muda yang terlibat dalam protes besar-besaran menentang dasar penjimatan kerajaan Sepanyol, dan berkembang dengan pesatnya sehingga meraih undi sebanyak 21% dalam pilihanraya tahun 2015 dan 2016. Pablo juga mengatakan bahawa kuasa besar Eropah telah bertungkus lumus untuk menghancurkan kemungkinan bagi Greece membina contoh alternatif kiri supaya pengalaman untuk alternatif kiri tidak dapat diwujudkan dalam situasi menangani krisis ekonomi yang disebabkan oleh sistem kapitalis antarabangsa; namun pada masa yang sama golongan elit pemerintah di Eropah tidak melakukan apa-apa untuk menghalang kebangkitan golongan pelampau kanan yang membawa agenda berdasarkan diskriminasi dan penindasan terhadap golongan monoriti.

Dalam sesi yang membincangkan sumbangan dan kerelevanan Marx sempena 200 tahun kelahiran Karl Marx, Dr. Khairil Izamin Ahmad daripada Universiti Islam Antarabangsa Malaysia (UIAM) telah menerangkan tentang kerelevanan konsep kelas yang bertahan lama dan cabaran pada masa kini seperti kemunculan autoritariansme neoliberal dan kemaraan pelampau kanan.

Peranan golongan kiri dalam Malaysia Baru

Dalam sesi bertajuk “Peranan Kiri dalam Malaysia Baru”, Imran Rashid daripada Imagine Malaysia mengatakan golongan kiri di Malaysia perlu menyemak diri sendiri kenapa politik kiri tidak jadi popular pada masa kini. Imran berpandangan bahawa golongan kiri perlu adanya pelan rangka tindak berjangkamasa panjang untuk mengambilalih kuasa, di samping mencari jalan untuk menyampaikan mesej politik kiri secara efektif kepada rakyat jelata.

S. Arutchelvan daripada PSM menegaskan tentang keperluan untuk membina alternatif baru yang berlandaskan prinsip politik kiri. Arutchelvan mengatakan bahawa PSM bertekad untuk membina gerakan kelas pekerja yang baru melalui pembentukan jaringan rakyat marhaen, membina kuasa politik yang anti-rasisme, dan bekerjasama dengan kuasa-kuasa progresif untuk memperjuangkan masyarakat yang lebih baik.

Lengkapkan diri dengan pengetahuan demi memajukan perjuangan

Perbincangan dan perbahasan dalam setiap sesi Forum Sosialisme tahun ini memang hangat. Banyak persoalan telah dibangkitkan dan dibincangkan. PSM sebagai sebuah parti politik yang memperjuangkan alternatif yang lebih baik untuk rakyat biasa, sentiasa mempertingkatkan pemahaman tentang teori-teori masyarakat yang sentiasa berkembang di samping melakukan kerja-kerja akar umni di lapangan. Perbincangan berbentuk ilmiah di ruang diskusi seperti Forum Sosialisme membolehkan ahli-ahli PSM dan orang awam membuka minda dengan pengetahuan yang lebih meluas tentang dunia kita hari ini.

Kita perlu sentiasa melengkapkan diri kita dengan pengetahuan tentang masyarakat terkini, untuk membolehkan kita menggerakkan perjuangan rakyat ke tahap yang lebih tinggi.

48194105_2476392552387339_5390601083703787520_n

Leave a Reply

Kerja Ringan “Light Duty” Tidak Ada Dalam Istilah Majikan. Kisah Kemenangan Seorang Pekerja Pencinta Haiwan

Kerja Ringan “Light Duty” Tidak Ada Dalam Istilah Majikan. Kisah Kemenangan Seorang Pekerja Pencinta Haiwan

Umachandran vs Sanifix(M) Sdn. Bhd.

Saya perintah Sanifix(m) Sdn. Bhd. bayar kepada pengadu Umachandran a/l Vadiveloo sejumlah wang sebanyak RM 33, 163.45 sebagai penyelesaian penuh dan muktamat bagi tuntutan Gaji ganti Notis sebanyak RM 3,500 dan faedah penamatan kerja (14 tahun dan 9 bulan) sebanyak RM 30,063.45 dalam 30 hari dari tarikh perintah ini. Bertarikh 12 Oktober 2018 – Nor Fathiyah Binti Mohd Yassin – Pejabat Tenaga Kerja Bangi.

1. Light Duty – Tiada dalam istilah majikan

Biasanya, apabila seorang pekerja mengalami sebarang kemalangan ataupun kemalangan industri, Doktor yang memeriksainya berkata bahawa beliau hanya boleh membuat kerja ringan – apakah maksudnya ini?. Bagi seorang Doktor, ia bererti atas sebab kesihatan, pekerja tersebut tidak boleh menjalankan tugasan biasanya dan perlu diberikan tugasan yang lebih ringan. Bagi pihak PERKESO (SOCSO) pula, ini bererti pekerja tersebut bukan ilat dan masih boleh menjalankan tugas. Tetapi apakah istilah ini kepada seorang majikan? Dalam banyak kes yang kita kendalikan, apabila seorang pekerja diminta diberikan kerja ringan maka alamatnya adalah beliau akan dipaksa oleh majikan samada meletak jawatan kerana tiada lagi kerja ringan, dipaksa membuat kerja yang sedia ada atau beliau akan dihentikan kerja. Itulah harga dan nilai seorang pekerja yang sakit atau menjadi kurang upaya !

Kaum pekerja sering serba salah dan ada yang merasakan badan mereka tidak lagi boleh digunakan untuk bekerja dan maka mereka akan menerima alasan majikan dan berhenti kerja sebagai takdir. Ini sebenarnya bukan satu penyelesaian yang terbaik kepada pekerja tersebut kerana beliau masih mempunyai pelbagai tanggungjawab dan hutang yang lain. Solusi terbaik apabila seorang pekerja sakit atau menjadi seorang kurang upaya akibat kemalangan atau sebab kesihatan, adalah Majikan seharusnya bertanggungjawab dan juga sistem yang kita ada untuk membantu pekerja tersebut menghadapi situasi ini. Sistem kita seharusnya mewujudkan masyarakat prihatin,penyayang dan berdikari. Kita sering dengar, pelbagai syarikat korporat memderma wang atau buat CSR apabila membantu mangsa trajedi gempabumi, perang dan sebagainya di luar negara. Ini harus digalakkan tetapi tanggungjawab mereka kepada para pekerja mereka sendiri harus menjadi tanggungjawab dan kebajikan mereka.

2. Umachandran – Pekerja yang kerap kemalangan di tempat kerja

Umachandran hari ini berumur 54 tahun. Beliau adalah seorang pekerja yang rajin dan suka bekerja. Apa yang membingungkan fikiran saya ialah kekerapan beliau mengalami kemalangan tempat kerja dan semangat beliau untuk terus bekerja setiap kali sembuh dari satu kemalangan. Dalam sepuluh tahun yang lalu, beliau telah mengalami empat kemalangan di tempat kerja iaitu pada tahun 2009, 2011, 2015 dan yang terakhir tahun lalu 2017.

Pada tahun 2009, beliau mengalami kemalangan motosikal apabila membuat satu kerja untuk majikannya membawa pam meter ke tempat kerjanya. Masa itu umurnya 43 tahun. Kemalangan ini menyebabkan kaki kirinya cedera dan beliau juga mengalami masalah membuang air kecil. Beliau diberikan cuti hampir satu setengah bulan dan kemudiannya diberikan sijil kerja ringan selama 3 minggu. Namun tiada kerja ringan dan beliau terus bekerja kerja yang diberikan.

Dua tahun kemudiannya pada 16 April 2011, beliau mengalami satu lagi kemalangan industria apabila jatuh dari lori semasa memindahkan barang. Lutut dan bahu kirinya cedera. Dada kananya juga sakit dan beliau mengalami masalah berjalan. Beliau diberikan cuti satu bulan dan keluar dari hospital dengan memakai clutchers atau topang ketiak. Setiap kali beliau keluar dari rawatan atau hospital, majikan akan memberitahu akan memberikan kerja ringan tetapi ini tidak pernah berlaku.  

Empat tahun selepas itu, trajedi melanda lagi. Pada 10hb. Oktober 2015, beliau sekali lagi cedera apabila objek jatuh dari forklift dan terjatih keatas kakinya. Ini menyebabkan kecederaan serius dan beliau dirawat selama 8 bulan.

Beliau menghadapi kemalangan beliau yang keempat pada 25.2.2017 iaitu satu lagi kemalangan industri di tempat kerja semasa menjalankan tugas. Akibat kemalangan terkini, beliau telah dimasukkan dalam hospital kerana kakinya mengalami kecederaan teruk. Setelah pihak klinik panel tidak boleh handle masalah beliau, maka beliau telah dimasukkan ke hospital Pantai Kuala Lumpur pada 27.2.2017 dan berada di di hospital sehingga 30.4.2017.Saya bertanya kepadanya, mengapa kamu terus hendak kerja di tempat itu? Mengapa tak henti sahaja kerja? Mengapa tak cari kerja yang lebih selamat?

3. Terpaksa kerja untuk menjaga haiwan peliharan

Setiap kali beliau mengalami kemalangan, maka beliau akan kembali untuk bekerja. Maka beliau mengatakan bahawa beliau terpaksa bekerja untuk menjaga anak-anaknya. Tetapi beliau setahu saya tidak mempunyai anak. Maka diceritakan bahawa beliau membela 53 ekor kucing dan 9 ekor anjing. Ini adalah angka masa kini dan beliau mengatakan pernah memiliki 80 ekor kucing pada satu masa. Kesemua binatang ini adalah haiwan-haiwan yang terbiar dimana beliau dan isterinya Kalaichelvi menggunakan masa mereka untuk menjaga dan memberikan perlindungan kepada haiwan-haiwan ini yang mereka katakan kesian dan seperti anak mereka jugak. Mereka membelanjakan lebih seribu ringgit setiap bulan untuk kos memberi makanan untuk menjaga haiwan-haiwan peliharan ini.

Pada tahun 2017 semasa beliau mengalami kemalangan industri beliau yang keempat dalam 10 tahun, umurnya adalah 53 tahun. Beliau bekerja sebagai pemandu lori kepada syarikat bernama SANIFIX (M) SDN BHD sejak tahun Julai 2002. Walaupun kerjanya pemandu lori, beliau dikehendaki membuat pelbagai kerja lain seperti mengangkut barang dan memindahkan barang. Beliau telah bekerja di syarikat ini selama 15 tahun dan langsung tidak mempunyai sebarang masalah disiplin terhadapnya. Pada awalnya semasa beliau mula bekerja, gajinya hanyalah RM 1,300 tetapi setelah bekerja lebih sepuluh tahun, gajinya mula naik sehingga RM 3300 termasuk elauns makanan dan  “Punctuality”.

4.Kerja Ringan dan Tuntutan Socso

Selepas kemalangan keempat pada 2017 dan  semasa Uma berada dalam cuti sakit, Majikan beliau telah bertanya mengenai keadaannya kepada pihak hospital dan dimaklumkan melalui surat bertarikh 19 April 2017 dimana pihak hospital  memberitahu bahawa Umachandran tidak boleh membuat kerja berat atau memandu kenderaan berat selepas ini.

Setelah habis cuti sakit, Umachandran seperti lazimnya telah balik berjumpa dengan Majikannya Encik Gerry Chin dan memaklumkan bahawa Doktor telah menasihatinya untuk diberikan “light duty” dan beliau sedia untuk bekerja.

Namun Majiknnya Gerry Chin telah menyatakan bahawa dia tidak dapat menawarkan apa-apa “light duty” dan suruh beliau untuk menunggu sahaja sehingga satu penyelesaian boleh dicari untuk masalah ini. Pada masa yang sama, Majikan juga telah berkata akan membantunya untuk mendapat Pencen Ilat dari PERKESO supaya beliau tidak perlu lagi bekerja.

Beliau telah membuat beberapa perjumpaan dan niat beliau adalah mahu terus bekerja. Selain itu, ini bukan kali pertama beliau mengalami kemalangan industri. Namun kali ini, majikan memberi pelbagai cadangan lain kecuali memberikan kerja ringan. Ada cadangan majikan seperti duduk dalam kerusi  roda dan cari makan.

Sedihnya Majikan tidak menawarkan kerja ringan seperti yang diminta Doktor manakala permohonan beliau untuk Pencen Ilat pada masa itu pula telah ditolak oleh Perkeso kerana Perkeso berpendirian beliau masih boleh buat kerja ringan. Namun kini kaki kirinya semakin serius setelah beberapa siri kemalangan di kaki kirinya. Beliau tidak lagi boleh berjalan tanpa bantuan alat. Beliau pula masih menerima rawatan Orthopedik dan fisioterapi dari Hospital Kuala Lumpur. Beliau juga mula mengalami masalah darah tinggi yang tidak stabil  dan ditambah pula dengan masalah ulser perut.

Maka kehidupannya menjadi semakin tertekan. Tiada kerja dan tiada duit dari SOCSO. Beliau tidak dapat membuat bayaran ansuran rumah dan terpaksa pergi kepada AKPK. Pelbagai hutang memburu beliau – hutang rumah, hutang kad kredit dan pinjaman lain. Selain itu, beliau mempunyai puluhan mulut untuk diberi makan. Apabila pergi ke AKPK, beliau di tanya status pekerjaannya dimana Umachandran memberitahu keadaan terumbang ambingnya. Maka ada kawan disana yang menasihatkannya untuk pergi ke Jabatan Tenaga Kerja untuk mengetahui status pekerjaannya memandangkan beliau tidak pernah dibuang kerja tetapi pada masa yang sama tidak juga diberikan kerja. Adakah beliau telah dibuang kerja?

5. Membuat Aduan di Jabatan Tenaga Kerja

Maka setelah tujuh bulan tanpa gaji, Umachandran telah pergi ke Jabatan Tenaga Kerja pada 12-12-2017. Disana apabila Pegawai JTK bertanya kepada Majikannya, maka mereka memberitahu bahawa beliau telah ditamatkan pekerjaannya. Maka Pegawai JTK meminta untuk notis pemberhentian kerja kerana itulah bukti sah seorang pekerja dibuang kerja.

Susulan daripada aduan tersebut, JTK Bangi telah memanggil satu perbincangan antara beliau dengan Majikannya. Dalam mesyuarat itu, sekali lagi Encik Gerry Chin telah memaklumkan bahawa dia tidak boleh menawarkan apa-apa “light duty”. Dalam mesyuarat tersebut, Uma terus mengatakan bahawa beliau tidak diberikan notis berhenti kerja tetapi disuruh untuk menunggu sahaja.

Sejurus selepas rundingan ini, maka beliau mendapat satu surat berhenti kerja bertarikh 12hb. Januari 2018 bertajuk Termination of employment –absence from work without notification. Surat itu mendakwa beliau dihentikan kerja kerana tidak hadir ke kerja sejak 2hb. Mei 2017 dan tidak Uma gagal memaklumkan kepada majikannya.

Umachandran amat terkejut dengan alasan dalam surat ini. Beliau kemudian datang ke Pejabat PSM Semenyih bersama isterinya. Maka kami berbincang bagaimana untuk menuntut keadilan untuknya. Mendengar ceritanya, kami sudah pasti bahawa ini adalah kes kemangsaan pekerja dan pembuangan kerja yang tidak sah. Kami menasihatkan beliau samada hendak menuntut untuk pampasan dibawah Jabatan Tenaga Kerja atau menuntut untuk pekerjaan semula dibawah Akta Perhubungan Perusahaan. Umachandran mengambil posisi untuk memilih pilihan menuntut pampasan kerana sudah berasa tidak lagi boleh bekerja dengan majikan yang sedia ada kerana keengganan memberikan  kerja ringan dan yang lebih menyedihkan adalah menipu dalam surat pemberhentian kerja. Maka setelah berbincang maka satu aduan rasmi tuntutan dibuat di di Jabatan Tenaga kerja pada 10hb. Februari 2018.

Pegawai di JTK Bangi setelah meneliti kes ini dan telah membantu beliau membuat satu tuntutan sejumlah RM 36,175.34 iaitu Gaji Ganti notis untuk dua bulan sebanyak RM 5,600 dan Faedah penamatan Kerja sebanyak RM 30,575.34.

6. Perbicaraan kes di mahkamah Buruh

Maka kes berlaku, maka pihak PSM telah melantik seorang aktivis dan peguam Muda bernama Kohila untuk mewakili dan membela Umachandran. Kohila juga sebagai seorang aktivis yang juga telah dibuang kerja oleh Bank Negara kerana anataranya memakai tshirt GST semasa perhimpunan Hari pekerja. Maka beliau memang arif tentang isu pembuangan kerja memandangkan beliau sendiri adalah seorang mangsa.

 

Kes ini berjalan untuk 3 hari dan pihak majikan diwakili oleh Peguam Ahmad Danial  dari Norizan & Associates manakala Kohila sebagai wakil dari Biro Bantuan Guaman PSM.

 

Dalam kes ini, pihak majikan telah memberikan alasan bahawa beliau dibuang kerja kerana tidak hadir untuk lebih dua hari berturut-turut dimana dibawah  Seksyen 15 (2), Akta Kerja 1955 – seorang majikan diberi hak untuk menamatkan kontrak pekerja tanpa notis jika pekerja itu tidak hadir kerja selama lebih daripada dua hari tanpa kebenaran terlebih dahulu daripada majikannya. Namun dalam kes ini, ia adalah satu kemalangan industri dan majikan sendiri tahu keadaan kesihatan pekerjaan tidak dapat hadir kerja. Selain itu, pihak hospital sendiri telah mengesahkan bahawa pekerja tersebut perlu diberikan kerja ringan. Selain itu memang ada beberapa rundingan antara pekerja dan majikan dan ini juga disahkan semasa perbicaraan yang diadakan pada bulan Julai 2018. Maka alasan majikan pekerja tidak hadir bekerja tanpa alasan adalah satu penipuan fakta.

Malah dalam perbicaraan juga, Umachandran dengan tegas berkata Majikannya telah menyuruhnya untuk tidak datang kerja kerana tiada “light duty”untuk ditawarkan kepadanya dan menyuruhnya untuk menunggu sehingga beliau akan fikirkan cara penyelesaian. Namun semasa perbicaraan, majikan sekarang berkata bahawa mereka memang telah menawarkan light duty tetapi pekerja tidak mahu menerimanya. Hujah ini dapat dipintas dengan senang kerana majikan sehingga kini tidak ada memberi sebarang surat tawaran kerja ringan.

Kohila berhujah bahawa berdasarkan hujahan-hujahan, penamatan kerja terhadap Uma adalah tidak sah kerana penamatan dibawah Seksyen 15(2) Akta Kerja 1955 tidak boleh dilakukan sebagai satu hak mutlak “as of right” kerana harus mengambilkira sebab-sebab yang membawa kepada ketidakhadiran pekerja. Selain itu, majikan juga tidak mengikuti proses Penamatan Kerja yang sah seperti tiada surat amaran, tiada surat tunjuk sebab dan tiada siasatan dalaman dan ini terbukti bercanggah dengan Seksyen 14(1) Akta Kerja 1955.

Peguam Uma  membuat hujahan dan dengan merujuk pelbagai kes bahawa Tanpa proses penamatan kerja yang adil maka penamatan kerja seseorang pekerja pastinya tidak adil. Malah alasan ketiga Majikan iaitu kononnya Umachandran sendiri meminta surat penamatan melalui pegawai di JTK Bangi yang membawa kepada self-termination juga tidak dapat  dibuktikan semasa perbicaraan. Majikan tidak dapat membuktikan alasan ini dalam bentuk minit mesyuarat mahupun dokumentasi.

Sehubunan dengan itu, Uma membuat tuntutan Faedah Penamatan Kerja mengikut Akta Pekerjaan – Faedah Berhenti Kerja 1980 dan kegagalan bayar  Gaji Ganti Notis, iaitu lapan minggu bersamaan dengan 2 bulan gaji

7. Keputusan Mahkamah

Maka akhirnya mahkamah membuat keputusan dan perintah KES BURUH: KBR 11004/2018/0069 (UMACHANDRAN a/l VADIVELOO DAN SANIFIX (M) SDN BHD) pada 12 October 2018. Pengerusi Mahkamah Nor Fathiyah Binti Mohd Yassin membuat perintah bahawa Sanifix(M) Sdn. Bhd. harus membayar  kepada pengadu Umachandran a/l Vadiveloo RM 33, 163.45 sebagai penyelesaian penuh dan muktamat bagi tuntutan Gaji ganti Notis dan faedah penamatan kerja untuk 14 tahun dan 9 bulan sebanyak RM 30,063.45. Jumalah tuntutan yang diperolehi hanyalah kurang satu bulan gaji sahaja dariapda jumlah yang dituntutnya.

Umachandran dan rakan hidupnya Kalai Chelvi amat gembira dengan keputusan dan kemenangan ini. Uma terus mendesak saya memberikan nombor akaun kerana mahu mendermakan sebahagian wang kepada PSM. Saya meminta beliau, untuk fokus dulu menyelesaikan segala masalah kewangan yang beliau hadapi manakala Majikan juga telah mengatakan akan membuat bayaran secara ansuran.

Kesimpulan

Ini adalah kisah seorang pekerja yang sentiasa mahu bekerja walaupun kerja itu merbahaya dan telah mengakibatkannya beliau cedera  dan sakit beberapa kali. Namun disebabkan tekanan hidup dan kewangan, mereka kena bekerja. Namun apabila seorang pekerja itu kurang berupaya kerana masalah kesihatan, maka adalah tanggungjawab majikan dan sistem untuk menghargai jasanya dan memahami keadaannya dan memberikan beliau kerja ringan untuk terus memberikannya satu pekerjaan dan satu kehidupan. Umachandran dengan pampasan ini boleh terus menjalankan kebajikan beliau kepada haiwan-haiwan peliharannya.

Arul PSM

27-12-2018